Siatkówka

Siatkówka rozgrywana na Igrzyskach Olimpijskich jest to klasyczna odmiana siatkówki, w której mecze rozgrywane są na twardym boisku, najczęściej w hali. W grze biorą udział dwie drużyny po 6 zawodników na boisku oraz 6 w rezerwie.

Boisko do gry ma wymiary 9x18 m i jest podzielone pionową siatką na 2 kwadratowe pola. Siatka ma wysokość 2,43 m dla mężczyzn i 2,24 m dla kobiet. Każde pole jest podzielone na strefę ataku i obrony. Piłka ma obwód około 67 cm i masę 260-280 g. Celem gry jest przebicie rękami piłki nad siatką na stronę przeciwnika w taki sposób aby drużyna przeciwna nie mogła jej odebrać w polu. Rozgrywka rozpoczyna się serwisem spoza linii krańcowej boiska i kończy z chwilą upadku piłki na ziemię. Zawodnicy mogą maksymalnie 3 razy odbić piłkę na swoim polu, zanim przebiją ją na pole przeciwników. Drużyna zdobywa punkt jeśli piłka upadnie na pole przeciwników. Jeśli punkt zdobędzie drużyna, która broniła serwis, to uzyskuje dodatkowo prawo do serwowania kolejnej rozgrywki, a zawodnicy tej drużyny zmieniają się na swoich pozycjach.

Gra składa się z maksymalnie 5 setów. Aby wygrać seta drużyna musi osiągnąć co najmniej 25 (15 w 5 secie) punktów, uzyskując jednocześnie 2-punktową przewagę nad rywalem. Spotkanie trwa do momentu gdy jedna z drużyn wygra 3 sety. Siatkówka stała się dyscypliną olimpijską od 1964 roku.

Siatkówka plażowa wywodzi się wprost od zwykłej siatkówki halowej. Drużyna składa się z 2 osób, a piaszczyste boisko ma wymiar 8x16 m. Nieco inne są reguły punktowania. Dyscyplina ta powstała w latach 20-tych w Stanach Zjednoczonych. Początkowo była tylko amatorską rozrywką ludzi spędzających czas nad wodą. Z czasem jednak doceniono atrakcyjność i dynamikę tego sportu i w 1996 roku wprowadzono go do oficjalnego programu Igrzysk Olimpijskich.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *