Piłka ręczna

Piłka ręczna

Piłka ręczna jest grą zespołową rozgrywaną w hali, pomiędzy dwiema drużynami. Celem gry jest wrzucanie rękami piłki do bramki przeciwnika (gol). Zwycięża drużyna, która zdobędzie więcej goli. Mecz składa się z dwóch części po 30 minut, z 10 minutową przerwą. Jeśli po zakończeniu drugiej połowy meczu wynik jest remisowy, wówczas sędzia zarządza dogrywkę (2 razy po 5 minut z jednominutową przerwą). Zawodnik może w czasie gry trzymać piłkę w rękach najwyżej 3 sekundy - po tym czasie musi ją kozłować, rzucić do bramki lub podać innemu zawodnikowi. Gracz może walczyć o piłkę rękami i całym ciałem, nie wolno jednak uderzyć, popchnąć lub przewrócić przeciwnika. Stąd też piłka ręczna jest jedną z brutalniejszych gier w piłkę.

Boisko do gry ma wymiary 40x20 m. Bramka ma wysokość 2 m i szerokość 3 m. Piłka, wykonana ze skóry, ma w rozgrywkach mężczyzn obwód 58-60 cm i waży 425-475 g. Kobiety grają mniejszą piłką - o obwodzie 54-56 cm. Drużyny są 7-osobowe (choć pierwszy turniej olimpijski został rozegrany przez drużyny 11-osobowe). Dodatkowo na ławce rezerwowych może zasiadać do 7 zawodników, wymienianych przez trenera w dowolnym momencie.

W Polsce od 1917 roku grę podobną do piłki ręcznej zaczęto uprawiać w Szczypiornie k. Kalisza (stąd w naszym kraju ukuła się nazwa szczypiorniak). Piłka ręczna znalazła się w programie Igrzysk Olimpijskich w 1936 roku, ale na ponowny zaszczyt znalezienia się w oficjalnym programie czekała do 1972 roku (kobiety startują od 1976 roku). Olimpijskie rozgrywki w piłce ręcznej składają się z eliminacji, ćwierćfinałów, półfinałów i finałów - osobno dla mężczyzn i kobiet.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *