Hokej na lodzie
Kolebką hokeja jest Kanada. Grę wymyślono w XIX wieku. W 1926 roku powstała NHL (National Hockey League), wspólna liga hokejowa USA i Kanady. W 1908 roku powstała IIHF (International Ice Hockey Federation). Hokej na lodzie jest sportem olimpijskim. Do najlepszych drużyn na świecie należą: USA, Kanada, Szwecja, Finlandia, Rosja (kiedyś ZSRR), Czechy, Słowacja, Białoruś. W Polsce dwukrotnie rozegrano mistrzostwa świata w tej dyscypline: w 1931 roku w Krynicy i w 1976 roku w Katowicach.
W skład drużyny hokejowej wchodzą zawodnicy, trenerzy, kierownicy, masażyści. Drużyna składa się z 22 zawodników. 20 zawodników grających w polu oraz dwóch bramkarzy. Każdy z zawodników wyposażony jest w kij, łyżwy oraz odpowiednie ochraniacze. Do gry służy krążek,wykonany z twardego kauczuku, który zawodnicy trącając kijami starają się wbić do bramki przeciwnika. Na lodzie może przebywać do 6 zawodników jednej drużyny.
Mecz hokeja na lodzie składa się z 3 części zwanych tercjami, z których każda trwa 20 minut czystej gry, czyli zatrzymywany jest czas, gdy wystąpi przerwa w grze.
Plac gry stanowi lodowisko otoczone bandami i podzielone na 3 części, zwane tercjami, ograniczone liniami niebieskimi. Dodatkowo, do boiska włącza się także ławkę rezerwowych oraz ławkę kar.
Hokej jest grą, w której wiele zagrań jest dozwolonych. Zawodnik nie ma obowiązku zagrywać krążka kijem, może zagrać łyżwą, ręką itd. Krążka nie można zagrać ręką do zawodnika z tej samej drużyny. Bramkę można zdobyć tylko kijem. Zmiany w grze dokonywane są w jej trakcie, nie ma potrzeby czekać na przerwę w grze, istotne jest, aby na lodowisku cały czas znajdowało się nie więcej niż sześciu graczy jednej drużyny. Niedozwolony udział zawodnika przekraczającego w danej chwili dozwoloną ilość uprawnionych do gry jest karany karą techniczną dwuminutową drużyny, która dokonała przekroczenia.
W przypadku, gdy krążek zniknie z pola widzenia sędziego (np. wypadnie w trybuny, jeden z zawodników zasłoni go na dłużej niż trzy sekundy, bramkarz przykryje ciałem itp.) gra jest przerywana i następuje wznowienie. Dwóch graczy z przeciwnych drużyn staje na przeciw siebie (ang. face-off) i próbują wywalczyć krążek, gdy sędzia rzuci go między nich. Gdy drużyna straci bramkę, również następuje wznowienie (w centrum pola gry), a więc poszkodowana drużyna nie zyskuje automatycznie przywileju posiadania krążka po utracie gola
tekst udostępniany na licencji
GNU Free Documentation License
