Boks

Boks znalazł się w programie starożytnych Igrzysk Olimpijskich w 688r. p.n.e. Walczono wówczas na gołe pięści, ewentualnie przewiązane rzemieniami. Walka trwała do momentu gdy jeden z zawodników był niezdatny do dalszego boju. Boks pojawił się w programie nowożytnych Igrzyska Olimpijskich w 1904r.

Obecnie walczy się używając specjalnych rękawic bokserskich i kasków ochronnych. W walce chodzi o zadanie rywalowi jak najwięcej ciosów - prawidłowych i uznanych za celne, unikając oczywiście ciosów przeciwnika. Zwycięzcą zostaje osoba, która zgromadzi najwięcej punktów lub spowoduje niezdolność do walki przeciwnika (nokaut, RSC). Wyjątkowymi sytuacjami są dyskwalifikacje jednego z zawodników, niestawienie się zawodnika lub poddanie zawodnika przez trenera. Walka podzielona jest na kolejne rundy, z tym że ich liczba jest różna w zależności od charakteru walki - najczęściej 4 dwuminutowe rundy z 1 minutą przerwy.

Każdy z walczących w przerwach między rundami korzysta z pomocy technicznej i taktycznej trenera. Za prawidłowe ciosy uważa się ciosy zadane zamkniętą rękawicą w przednią powierzchnię ciała (łącznie z głową), powyżej pasa. Zabroniony jest m.in. przytrzymywanie przeciwnika rękoma (klincz). W boksie oprócz oczywiście przewagi fizycznej duże znaczenie ma technika i taktyka walki. Najczęstsze z ciosów dzielą się na proste, sierpowe i oddolne - zadawane są one w szczęki, skroń, tętnice szyjną czy też w żołądek, wątrobę i splot słoneczny.

Wizualna brutalność tego sportu, pojawiające się kontuzję, a nawet śmierć na ringu, czy często dyskusyjne decyzje sędziów doprowadziły do prób usunięcia tej starożytnej dyscypliny z listy oficjalnej sportów olimpijskich. W walkach olimpijskich mogą uczestniczyć wyłącznie mężczyźni w wieku 17-34 lat.

spacer
© 2006 olimpiady.edu.pl. Projekt i wykonanie: dabinski.pl

statystyki www stat.pl