Pływanie - sport dla wszystkich
Pierwsze wzmianki o pływaniu pochodzą z 4000 r. p. n. e. Kroniki dworskie wspominają o lekcjach pływania pobieranych w starożytnym Egipcie przez książąt. Najstarszym stylem pływania jest "styl pełzający", zwany potocznie "pieskiem". Pływano także w Japonii, gdzie wódz Furume Isume zarządził, że ta dyscyplina ma należeć do szkolenia wojskowego. Wówczas istniało nawet 90 szkół pływackich, z czego część utrzymywała swoje metody nauczania w tajemnicy. Uczono wówczas pływać stylami: nożycowym, pedałującym i żabką. Pływanie było również znane w państwie Inków. Pierwszy podręcznik ukazał się drukiem w roku 1538 w Ingolstadt i nosił tytuł: "Colymbetes, sive de arte natandi"
Obecnie pływa się czterema podstawowymi stylami: dowolnym (kraul), klasycznym (żabka), delfinem i grzbietem na 6 dystansach. Zawody rozgrywane są na basenie krótkim 25m (ME, MŚ) oraz na basenie długim 50m (ME, MŚ, IO).
Najszybszym stylem pływackim jest styl dowolny - kraul. Został on wymyślony przez Johna Arthura Trudgena, który opisał sposób pływania Indian z Ameryki Południowej. Różnił się on od współczesnego tym, że nogi wówczas pracowały tak, jak podczas żabki. Ten hybrydowy styl pływania, który stał się popularny w Europie pod koniec XIX wieku i z czasem wyparł żabkę w zawodach w stylu wolnym, nazywany był "Trudgendem". Został on dopracowany przez australijskiego trenera pływania Richarda Freda Gavilla, który obserwował pracę nóg ludności autochtonicznej z Wysp Salomona, pływając za nimi w masce pod wodą. Zawodnicy szkoleni przez Australijczyka zaczęli wygrywać liczne zawody. Nowy styl najpierw nazwano australijskim crawlem, a następnie, w latach 50-tych XX-wieku, nazwę tę skrócono do obecnie obowiązującej- Kraul.
Innym stylem pływania jest klasyk, potocznie zwany żabką. Był pierwszym stosowanym podczas zawodów stylem pływackim, jednakże pod koniec XIX wieku stopniowo zaczął zastępować go kraul. Styl ten polega na symetryczny powtarzaniu przez prawą i lewą stronę ciała tych samych ruchów. Kiedyś był on polecany chcącym skorygować wadę kręgosłupa, ale obecnie odradza się go, gdyż żabka silnie rozwija mięsnie klatki piersiowej, nie rozwijając mięśni grzbietu, co prowadzi do dysfunkcji.
Kolejny podstawowym stylem pływackim jest delfin, inaczej zwany motylkiem. Jest on najtrudniejszym sposobem i polega na jednoczesnym unoszeniu obu rąk nad wodą i "odbijaniu" się nogami.
I ostatnim stylem jest grzbiet. Tylko w nim głowa wychylona jest ponad powierzchnię wody podczas pływania. Polega on na naprzemiennym wymachu rąk do tyłu podczas płynięcia na plecach i silnym wybiciu wody w górę nogami.
Pływanie na IO ma miejsce już od pierwszych igrzysk ery nowożytnej w Atenach w 1896r., podczas których rozegrano 4 konkurencje. Brali w nich udział jedynie mężczyźni. Medalami podzielili się reprezentanci trzech państw: Grecji (8 medali), Węgier i Austrii(po 2 medale). Pierwsze wyścigi sztafet na dystansie 4x50y zorganizowano w Saint Louis w 1904 roku. Do Igrzysk w Londynie, w 1908 roku zawody pływackie odbywały się w morzu bądź w rzece. 4 lata później, w roku 1912, w Sztokholmie, swój olimpijski debiut w pływaniu miały kobiety, które wystartowały na dystansie 100m stylem dowolnym oraz w sztafecie 4x100m również stylem dowolnym.
Pływanie w swej historii miało wiele gwiazd. Jedną z nich był Johny Weissmuller, który jako 17 latek pobił swój pierwszy rekord świata na dystansie 150y stylem dowolnym, zaś 3 lata później, podczas IO w Paryżu zdobył 3 złote medale: na 100m i 200m stylem dowolnym oraz w sztafecie 4x100m także stylem dowolnym. Później Weissmuller zasłynął główną rolą w filmie "Tarzan".
Inną gwiazdą pływania, o której warto wspomnieć, jest Mark Spitz. Ten Amerykański pływak zasłynął tym, że jako pierwszy (i dotąd jedyny) pływak zdobył na jednych IO 7 złotych medali. Miało to miejsce w Monachium w 1972r. Bliski wyrównania rekordu Spitza był podczas IO w Atenach w 2004 roku Michael Phelps, który zdobył 6 złotych medali i 2 brązowe(pierwszy w historii zawodnik który zdobył 8 medali podczas IO w pływaniu).
Polacy nie posiadają tradycji pływackich, aczkolwiek również i my mamy swoje gwiazdy, jak chociażby rekordzistę świata na 100m stylem klasycznym z 1963 roku Marka Petrusiewicza. Możemy pochwalić się także sporą grupą medalistów olimpijskich, takich jak Rafał Szukała (srebrny w 1992 roku w stylu motylkowym) czy nasze dwa "złote motylki": Otylia Jędrzejczak(wielokrotna medalistka IO, MŚ i ME) oraz Paweł Korzeniowski mistrz świata na 200m delfinem z Montrealu, z 2005 roku.
Karpiu
