Boks jako sport o śmierć i życie
Boks jest jedną z najstarszych sztuk walki. Ślady pojedynków bokserskich możemy odnaleźć już 4000 lat .p .n.e. W Mezopotamii walka na pięści była czymś powszednim, jednakże nie wiadomo według jakich reguł się odbywała. 2000 lat później wykształcił się boks chiński, którego głównym zadaniem nie był nokaut, lecz wspólne zadowolenie przy niezwykle pożytecznym trenowaniu ciała. Już kilka tysięcy lat przed naszą erą używano rękawic do boksowania oraz nakryć głowy podobnych do obecnie stosowanych przez bokserów amatorskich. Na początku zawodnicy owijali swe pięści rzemieniami z miękkiej skóry, później dla zwiększenia skuteczności ciosów zaczęto używać rzemieni twardych, a jeszcze później rękawic, które u Greków i Rzymian były wysadzane kawałkami żelaza, w celu spotęgowania mocy uderzenia. Natomiast na Krecie rękawice służyły złagodzeniu razów. Kreteńczycy mieli rękawice tylko na prawej ręce, która zadawała ciosy, lewa zaś odpowiadała za obronę. Boks uprawiano również na wyspach Oceanii. Był to sport przede wszystkim dla niższych warstw społecznych.
Za kolebkę boksu można uznać Londyn. Właśnie tam, dnia 23 stycznia 1725 roku odbyła się pierwsza międzynarodowa walka bokserska. Wzięli w niej udział włoski gondolier Stopa I'acqua i zawodowy bokser brytyjski - Johnem Whitackerem. Inicjatorem walki był James Figg. Człowiek ten jest uważany za pierwszego menedżera. Organizował on sportowe życie w Londynie. Jednym z mistrzów tamtych lat był brytyjski bokser - Jack Broughton, który wstrząśnięty śmiercią na ringu jednego ze swych przeciwników, George'a Stevensona, sformułował i wprowadził w życie zbiór zasad znany jako Broughton's Rules. Zgodnie z nim walka bokserka kończyła się z chwilą, gdy zawodnik, który znalazł się na deskach, nie był w stanie kontynuować walki po 30 sekundowym odliczaniu. Zabronione było również bicie leżącego rywala. Ten sam zawodnik wynalazł w 1747 roku rękawice, które miały służyć wzmocnieniu ciosów. Jednakże regularne używanie rękawic bokserskich rozpoczęło się dopiero od końca XIX wieku. W 1812 roku w Londynie powstał pierwszy na świecie klub bokserki - Pugilistic Club - w którym walczył m.in. Lord Byron.
Pierwsza walka o mistrzowski pas odbyła się w Londynie 30.maja 1833 roku. Zwycięzcą został Brytyjski Champion Jem Wardow, który w nagrodę otrzymał od Lorda Lonsdale'a pas wysadzany złotem, srebrem i drogocennymi kamieniami.
Na igrzyskach olimpijskich boks po raz pierwszy pojawił się w roku 648 p.n.e. Ciosy nie mogły być zadawane otwartą dłonią i mogły dochodzić tylko do głowy i górnych części ciała. Walczących dzielono na dwie grupy: chłopcy i mężczyźni. Nie istniał zaś podział wagowy, który wprowadzono dopiero w roku 1872. Zwycięstwo odnosiło się poprzez poddanie się przeciwnika, który chęć zakończenia walki sygnalizował podniesieniem ręki z wysuniętym palcem wskazującym, bądź poprzez powalenie rywala (którego jednak nie można było zabić).
Do rodziny nowożytnych dyscyplin olimpijskich boks dołączył podczas igrzysk III olimpiady w 1904 roku, w Saint Louis. Natomiast w roku 1902 urodził się twórca polskiej szkoły boksu, Feliks "Papa", pod okiem którego polscy bokserzy przez 20 lat, od Melbourne (1952) do Monachium (1972), zdobywali miejsca na podium. Poważnie .
Karpiu
